ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ  ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ  ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ, ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ  ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΙΔΙΩΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ  ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ  ΑΞΙΕΠΑΙΝΟΙ  ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΞΙΟΥ  ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΩΝ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Κου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ"ΜΕΘ""ρεμπέτικο μυστήριο"(ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ). ΕΝΑ ΕΡΓΟ  ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΟΥ  ΟΠΟΙΟΥ Η ΠΡΕΜΙΕΡΑ (ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΦΕΦΡΟΥΑΡΙΟΥ 2016) ΣΗΜΕΙΩΣΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΕ ΥΨΗΛΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ  ΚΑΙ ΑΝΕΒΑΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΗΧΕΙΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ, ΑΝΤΕΧΟΝΤΑΣ ΣΚΛΗΡΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ. ΔΕΙΤΕ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΚΑΙ ΚΡΙΝΕΤΕ:

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ" (βίντεο 1ο)

 

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ" (βίντεο 2ο)

 

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ" (βίντεο 3ο)

 

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ" (βίντεο 4ο)

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 

ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ  ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ  ΤΗΣ 
ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΓΙΟΦΛΩΡΙΤΩΝ  "Ο ΠΑΜΙΣΟΣ"
ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 2016  
 ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ : 
1. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ  ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ  ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ  ΕΤΟΣ    ΚΑΙ
2. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ  ΔΡΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ  ΕΤΟΣ 
 ΠΟΥ ΘΑ  ΓΙΝΟΥΝ

Το  Σαββάτο  20  Φεβρουαρίου  2016  στην Αθήνα 

και  ώρα  13:30 στο "ΚΑΦΕ- ΠΛΑΚΑ" ,  Τριπόδων  1,  Πλάκα. 

                                     ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

1η  ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ  ΣΗΜΕΡΑ ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ  ΠΡΟΣΤΑΤΟΥ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΩΝ.ΜΗΝΑΣ ΚΛΑΔΕΥΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΙΩΝ.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ  ΣΤΟΥΣ  ΤΡΥΦΩΝΕΣ  ΚΑΙ ΤΙΣ  ΤΡΥΦΩΝΙΕΣ!


Βιογραφία αγίου Τρύφωνος:

O Άγιος Τρύφων καταγόταν από τη Λάμψακο της Φρυγίας και έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Γορδιανού (238-244), Φιλίππου (244-249) και Δεκίου (249-251). Προερχόταν από φτωχή οικογένεια και στη παιδική του ηλικία, έβοσκε χήνες για να ζήσει. Συγχρόνως όμως μελετούσε με ζήλο την Αγία Γραφή και εκτελούσε με ευλάβεια τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Έτσι, σιγά-σιγά ο Τρύφων με την ευσεβή φιλομάθεια του, κατόρθωσε όχι μόνο να διδαχθεί ο ίδιος, αλλά και να διδάσκει τις αιώνιες αλήθειες της πίστεως του. Γρήγορα η ευσεβής ψυχή του δέχθηκε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και ο Θεός αξίωσε τον Τρύφωνα να θαυματουργεί.

Όμως ο Άγιος θεράπευε όχι μόνο κάθε ασθένεια, αλλά και εξάγνιζε τις μολυσμένες από τα δαιμόνια ψυχές. Όταν ο αυτοκράτορας Γορδιανός, πληροφορήθηκε για τις θαυματουργικές ικανότητες τού Τρύφωνα, τον παρακάλεσε να θεραπεύσει την άρρωστη κόρη του. O αυτοκράτορας προσπάθησε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του, προσφέροντας στον Άγιο αξιώματα και χρήματα, τα οποία όμως ο Τρύφων ευγενικά αρνήθηκε.

Όταν αυτοκράτορας έγινε ο Δέκιος, εξαπέλυσε άγριο διωγμό κατά των Χριστιανών. Το 250 μ.Χ. ο Άγιος, επειδή δεν λάτρευε τους θεούς της ειδωλολατρικής θρησκείας και ήταν Χριστιανός, συνελήφθη από κάποιον στρατιωτικό που ονομαζόταν Φρόντων (ή Φόρτων) και οδηγήθηκε ενώπιον των επάρχων της Ανατολής, Τιβέριου Γράγχου και Κλαυδίου Ακυλίνου στη Νίκαια της Βιθυνίας. Ο μάντης Πομπηϊανός τον παρουσίασε στους ηγεμόνες. Ο Άγιος Τρύφων ομολόγησε με θάρρος την πίστη του. Τότε υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια. Του κατατρύπησαν με σπαθιά όλο του το σώμα, έπειτα τον έδεσαν από τα πόδια σε άλογα και τον έσυραν, σε ώρες φοβερού ψύχους, σε δύσβατες και πετρώδεις τοποθεσίες. Εκείνος προσευχόταν και έλεγε: «Κύριε, μην τους καταλογίσεις αυτή την αμαρτία». Μετά το φρικτό μαρτύριο τον ρώτησαν αν σωφρονίσθηκε και ήθελε να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Μάρτυρας του Χριστού απάντησε τότε στον έπαρχο Ακυλίνο: «Ανόσιε και κακών αρχηγέ, είναι δυνατόν να είσαι σωφρονισμένος, όταν είσαι μεθυσμένος από τον διάβολο; Εγώ πάντοτε περνάω τον βίο μου με σωφροσύνη, γιατί έχω τον Χριστό βοηθό της ελπίδας μου». Ύστερα από αυτό τον έκλεισαν στο δεσμωτήριο με σκοπό να του δώσουν διορία, για να απαλλαγεί από την «άνοια» αυτού και να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό. Λίγες ημέρες μετά ο έπαρχος κάλεσε τον Άγιο και τον ρώτησε εάν το διάστημα του χρόνου και τα βασανιστήρια τον έπεισαν να θυσιάσει στους θεούς. Ο Άγιος και πάλι ομολόγησε με πνευματική ανδρεία το Όνομα του Θεού. Τον έσυραν τότε γυμνό πάνω σε σιδερένια καρφιά, κατόπιν τον μαστίγωσαν και στη συνέχεια του έκαψαν με λαμπάδες τα πλευρά. Στο τέλος, μόλις ο Μάρτυρας παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό λέγοντας το «Κύριε Ιησού Χριστέ, δέξαι το πνεύμα μου», απέκοψαν την τίμια κεφαλή αυτού.

Οι Χριστιανοί παρέλαβαν το τίμιο λείψανο του Μάρτυρος και αφού το έχρισαν με πολύτιμα μύρα και το τύλιξαν σε σινδόνα, το κατέθεσαν σε λάρνακα και το απέστειλαν στην πόλη της Λαμψάκου κατά την επιθυμία του.

Η Σύναξη του Αγίου Μάρτυρος Τρύφωνος ετελείτο στο Μαρτύριό του, το οποίο βρισκόταν μέσα στο σεπτό Αποστολείο του Ιωάννου του Θεολόγου, πλησίον της Μεγάλης Εκκλησίας.

Ναό αφιερωμένο στον Άγιο Τρύφωνα έκτισε ο μέγας Ιουστινιανός (527-565 μ.Χ.) στην τοποθεσία του Πελαργού Κωνσταντινουπόλεως. Μονή του Αγίου Τρύφωνος αναφέρεται και μετά τα μέσα του 9ου αιώνος μ.Χ., παρακείμενη στη Μητρόπολη Χαλκηδόνος, στην οποία εκάρη μοναχός ο μετέπειτα Πατριάρχης Νικόλαος ο Μυστικός (901-907, 912-925 μ.Χ.).
  
Μυθολογία-Προϊστορία-Ιστορία
Αμπέλια

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Στάφυλος ήταν γιος του Διονύσου και της Αριάδνης. Σε άλλο μύθο ο Στάφυλος ήταν βοσκός του βασιλέα της Αιτωλίας Οινέα. Καθώς έβοσκε τις κατσίκες του, παρατήρησε ότι μια από αυτές τρώγοντας συνέχεια ένα συγκεκριμένο καρπό πάχαινε περισσότερο από τις άλλες. Μάζεψε τότε αρκετούς και τους πρόσφερε στον βασιλιά του. Εκείνος παρασκεύασε ένα χυμό τον οποίο ονόμασε "οίνο", στον δε καρπό έδωσε το όνομα του βοσκού του (σταφύλι).

Το αμπέλι και η οικογένεια του ήταν γνωστά από την παλαιολιθική εποχή. Σε ανασκαφές που έγιναν βρέθηκαν απολιθώματα οινοφόρου αμπέλου που χρονολογούνται από την ηώκαινη εποχή. Επειδή το αμπέλι δεν αντέχει το ψύχος, κατά την εποχή των παγετώνων εγκλιματίστηκε στις παραμεσόγειες περιοχές και στις περιοχές της Κασπίας θάλασσας. Τα αμπέλια ξεκίνησαν να καλλιεργούνται από την εποχή του χαλκού, καθώς κουκούτσια από σταφύλια βρέθηκαν σε κατοικίες της εποχής αυτής. Επίσης σε επιγραφές γίνονται αναφορές στην άμπελο, ενώ παραστάσεις σε τοίχους απεικονίζουν ανθρώπους να καλλιεργούν αμπέλια και να μαζεύουν σταφύλια. Οι εικόνες και οι γραφές αυτές χρονολογούνται στα 2.500 χρόνια π.Χ.
Κληματαριά σε αυλή στο Μοναστήρι Ιωαννίνων

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με κάποιους ερευνητές, η πρώτη καλλιέργεια αμπελιού έγινε στην Κρήτη, ενώ για κάποιους άλλους στη Θράκη και χρονολογούνται γύρω στο 1.000 π.Χ. Ο Όμηρος αναφέρεται στο αμπέλι και το κρασί με τις ονομασίες οίνη, Οινόη, οινιάδα και άλλα. Στη συνέχεια οι Έλληνες και οι Φοίνικες μετέφεραν αμπέλια στην Ιταλική χερσόνησο και η Σικελία έγινε κέντρο παραγωγής σταφυλιών.

Γύρω στο 600 π.Χ. Φοίνικες διέδωσαν την καλλιέργεια του αμπελιού στη Γαλλία και την περίοδο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το αμπέλι φτάνει στη Βρετανία. Το 13ο αιώνα μ.Χ. οι Άραβες προωθούν την καλλιέργεια του αμπελιού στην Ισπανία και την Πορτογαλία και μέχρι το 17ο αιώνα το αμπέλι ήταν γνωστό σε όλη σχεδόν την Ευρώπη. Στην συνέχεια μεταφέρθηκαν Ευρωπαϊκά αμπέλια στην Αμερική αλλά καταστράφηκαν μετά από μεγάλη επιδημία φυλλοξήρας, ενός εντόμου του εδάφους που προσβάλλει τις ρίζες του φυτού με αποτέλεσμα αυτό να ξεραίνεται. Συνέπεια αυτού ήταν να καλλιεργηθούν άγριες ποικιλίες ντόπιων αμπελιών ανθεκτικών στο έντομο, οι οποίες στις αρχές του 18ου αιώνα έφτασαν να καλλιεργούνται στην Αγγλία και στη Γαλλία. Όμως τα αμπέλια αυτά προσβλήθηκαν από διάφορες άλλες ασθένειες που κατέστρεψαν το 70% των καλλιεργειών. Η λύση δόθηκε με τον εμβολιασμό άγριων αμερικάνικων αμπελιών και τη δημιουργία ανθεκτικών υβριδίων.

ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ(ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ) ΣΗΜΕΡΑ  ΣΑΒΒΑΤΟ  30  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2016 ,ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ , ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΟΛΗ  Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ,  ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ  ΚΑΙ  ΔΙΔΑΣΚΟΜΕΝΟΙ.
ΑΣ  ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΗ  ΦΩΤΙΣΗ  ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΤΑΜΟΥΣ ΤΗΣ  ΣΟΦΙΑΣ ΑΥΤΟΥΣ!

ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Ποιοι ήταν οι τρεις Ιεράρχες που γιορτάζουν σήμερα

Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος ο Θεολόγος, Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ίσως να είναι και οι μόνοι ιεράρχες που δεν τους ξεχνάμε από τα μαθητικά μας χρόνια. Κι αυτό γιατί κάθε χρόνο στις 30 Ιανουαρίου γινόντουσαν και γίνονται στα σχολεία εκδηλώσεις μνήμης. Είναι οι προστάτες των γραμμάτων και κατ' επέκταση και δασκάλων και μαθητών.

Καθένας βέβαια έχει τη δική του γιορτή, αλλά και τους τρεις μαζί τους γιορτάζουμε σήμερα 30 Ιανουαρίου.
Γιατί τους γιορτάζουμε μαζί; Γιατί έχουν πολλά κοινά γνωρίσματα: Ζούσαν απλή ζωή χωρίς πολυτέλειες. Αφιέρωσαν τη ζωή τους στους φτωχούς συνανθρώπους τους και στους δυστυχισμένους. ήταν και οι τρεις σοφοί.
Αγάπησαν τα γράμματα και τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων. Έγιναν μεγάλοι  δάσκαλοι αλλά και σπουδαίοι ρήτορες. Για τη σοφία τους και την καλοσύνη τους, ο λαός τους εκτιμούσε και τους αγαπούσε.
Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών είναι γιορτή των δασκάλων και των μαθητών, των σχολείων και των γραμμάτων, των βιβλίων και της μάθησης. 
Τι κι αν πέρασαν τόσα χρόνια από τότε που έζησαν: Το παράδειγμά τους είναι πάντα νέο, πάντα φωτεινό για να μας δείχνει το δρόμο. Η προσφορά των τριών Ιεραρχών στην ανθρωπότητα είναι μοναδική. Θεμελίωσαν την Ορθοδοξία, γι΄ αυτό και τους λέμε Πατέρες. Μορφώθηκαν ελληνικά και δίδαξαν ελληνικά. Οι μεγάλοι σοφοί της εποχής μας αντλούν από την ανεξάντλητη σοφία τους. Είχαν χαρίσματα και πήραν φροντισμένη αγωγή απ΄ τα σπίτια τους και κυρίως από τις μητέρες τους, την Εμμέλεια, τη Νόνα και την Ανθούσα .Όμως με τη δική τους επιμέλεια, τον κόπο και την προσπάθεια έγιναν μεγάλοι. Αγωνίστηκαν ασταμάτητα, προσευχήθηκαν αδιάκοπα και ασκήθηκαν στον αγώνα της αρετής. Έτσι έγιναν οι πρωταθλητές της ευσέβειας, της αρετής, της αγιότητας αλλά και των γραμμάτων και της σοφίας.
Μέγας Βασίλειος
Έγραψε πολλά βιβλία. Ίδρυσε τη Βασιλειάδα – σχεδόν μία ολόκληρη πόλη – με νοσοκομείο, πτωχοκομείο, γηροκομείο, λεπροκομείο, σχολείο, ξενώνα κλπ. Γι αυτά όλα ονομάστηκε Μέγας. Ο Μέγας Βασίλειος γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου το 330 μ.Χ.. Μεγάλωσε και ανατράφηκε μέσα σε χριστιανικό περιβάλλον, κάτω από τη φροντίδα της μητέρας του, Εμμέλειας. Όταν οι περίφημες σχολές της Καισάρειας δεν είχαν τνα του προσφέρουν τίποτα περισσότερο, ο Βασίλειος έφτασε στην ξακουστή Αθήνα. Τόση ήταν η φιλομάθειά του, που σπούδασε ιατρική, ρητορική, αστρονομία, γεωμετρία, θεολογία. Περισσότερο όμως προόδευσε στην αρετή και τη χριστιανική ζωή. Έτσι αρνήθηκε τη δόξα των ανθρώπων και τη φήμη του σοφού κι αφιερώθηκε στον Θεό. Έγινε ο γνωστός αρχιεπίσκοπος Καισαρείας, που έμεινε στην ιστορία ως Μέγας και ως Επίσκοπος της αγάπης, με τη γνωστή Βασιλειάδα. Στο έργο αυτό της φιλανθρωπίας αφιέρωσε όλα του τα πλούτη και όλη του τη ζωή, μέχρι την κοίμησή του το 350.

Γρηγόριος ο θεολόγος
Είχε ευαίσθητη ψυχή.. Έγραψε πολλά ποιήματα. Τον ονόμασαν Θεολόγο, γιατί τα κηρύγματα και τα γραπτά του στερέωσαν την ορθόδοξη πίστη. Ένας και μόνο άνθρωπος με θεϊκή φωτιά στην καρδιά μπορεί να διορθώσει ολόκληρη πόλη. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ήταν φίλος και συσπουδαστής του Βασιλείου, συνομήλικός του. Σπούδασε κι έγινε κάτοχος όλης της γνωστής σοφίας. Γρήγορα όμως τ΄ άφησε όλα και αφοσιώθηκε στον Χριστό. Ως επίσκοπος της Ναζιανζού και ως Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως πολέμησε με ευγλωττία και γενναιότητα όλες τις αιρέσεις και κράτησε την πίστη μας ανόθευτη. Για την προσφορά του στην ορθοδοξία ονομάστηκε Θεολόγος» και είναι ο δεύτερος που παίρνει αυτόν τον «τίτλο» μετά τον ευαγγελιστή Ιωάννη. Λιγότερο γνωστό, αλλά αξιόλογο, είναι το ποιητικό του έργο, που σήμερα πολλοί το μελετούν και το θαυμάζουν.
Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Το κήρυγμά του ήταν κάτι το εξαιρετικό. Όταν κήρυττε ήταν σαν να έτρεχε χρυσάφι από το στόμα του. Μοίραζε φαγητό σε 7.000 φτωχούς κάθε μέρα. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος γεννήθηκε λίγο αργότερα, γύρω στο 350, στην Αντιόχεια της Συρίας. Ο ξακουστός δάσκαλος Λιβάνιος τον προόριζε για διάδοχό του στην Αντιόχεια. Μα ο Ιωάννης προτίμησε να αφιερωθεί στον Θεό. Με φλογερά και δυνατά κηρύγματα έσπειρε το λόγο του Θεού σε πολλά μέρη αλλά και στην Κωνσταντινούπολη ως Πατριάρχης. Σε κάθε ομιλία του μαζευόταν πλήθος πολύ., Χάρη στην ευγλωττία του πήρε το όνομα Χρυσόστομος. Όμως οι εχθροί της αλήθειας, μεταξύ των οποίων και η αυτοκράτειρα, την οποία έλεγχε για τις αδικίες της, τον έστειλαν στην εξορία τρεις φορές. Την Τρίτη φορά πέθανε από τις κακουχίες, δοξολογώντας τον Θεό.

ΔΕΥΤΕΡΑ  25  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  2016,  ΑΓΙΟΥ  ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ  ΘΕΟΛΟΓΟΥ  ΤΟΥ  ΝΑΖΙΑΝΖΙΝΟΥ. ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ  ΣΤΟΥΣ  ΓΡΗΓΟΡΗΔΕΣ  ΚΑΙ ΤΙΣ  ΓΡΗΓΟΡΙΕΣ!  ΚΑΙ  ΚΑΛΗ  ΕΒΔΟΜΑΔΑ  ΣΕ  ΟΛΟΥΣ!.

Βιογραφία του αγίου Γρηγορίου:

Σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες. Η μνήμη του γιορτάζεται σε Ανατολή και Δύση στις 25 Ιανουαρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσες και όσοι φέρουν το όνομα Γρηγόριος και Γρηγορία.

Ο Γρηγόριος γεννήθηκε το 329 στην Αριανζό, κοντά στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας, γι’ αυτό λέγεται και Ναζιανζηνός. Έλαβε χριστιανική αγωγή από τον πατέρα του Γρηγόριο, που ήταν επίσκοπος στη Ναζιανζό, αν και αρχικά ανήκε στην ιουδαΐζουσα αίρεση των Υψισταρίων, και τη μητέρα του Νόννα. Σπούδασε στα πιο ονομαστά πνευματικά κέντρα της εποχής του, στην Καισάρεια, την Αλεξάνδρεια και την Αθήνα, όπου είχε συμμαθητή τον Μέγα Βασίλειο.

Μετά τις σπουδές του γύρισε στη Ναζιανζό, σε ηλικία 30 ετών. Αφού βαπτίστηκε, έφυγε για την έρημο, όπου έγινε μοναχός. Από την έρημο τον κάλεσε ο γέρος πατέρας του για να τον βοηθήσει στο ποιμαντικό του έργο και κατ’ απαίτηση των χριστιανών και παρά τη θέλησή του χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Αργότερα, ο Μέγας Βασίλειος, που ήταν αρχιεπίσκοπος στην Καισάρεια, τον χειροτόνησε επίσκοπο, παρά τη θέλησή του και πάλι.

Ο Γρηγόριος δεν έμεινε για πολύ στη θέση αυτή. Μετά τον θάνατο του πατέρα του προτίμησε να φύγει και πάλι στην έρημο. Ήταν, όμως, γνωστός για την αρετή, τη σοφία και την ορθή πίστη του, ώστε οι χριστιανοί της Κωνσταντινούπολης τον κάλεσαν να αναλάβει τον αγώνα εναντίον των Αρειανών, οι οποίοι με τις αιρετικές διδασκαλίες τους είχαν διχάσει το ποίμνιο της Εκκλησίας.

Ο Γρηγόριος δέχτηκε, μετέβη στην πρωτεύουσα κι έστησε το πνευματικό στρατηγείο του στο μικρό ναό της Αγίας Αναστασίας. Εκεί εκφώνησε τους περίφημους πέντε θεολογικούς λόγους του ενάντια στους αρειανόφρονες, για τους οποίους ονομάστηκε Θεολόγος. Το 381 συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη Β' Οικουμενική Σύνοδος για να καταδικάσει τους οπαδούς του Μακεδονίου, οι οποίοι αμφισβητούσαν τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος, για ακόμη μία φορά τον Άρειο και να συμπληρώσει το Σύμβολο της Πίστεως. Τα μέλη της συνόδου τον ανακήρυξαν πρόεδρό της και ταυτόχρονα τον εξέλεξαν αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως. Όμως, ορισμένα μέλη της Συνόδου, που εμφανίστηκαν καθυστερημένα στις εργασίες της, αμφισβήτησαν την εκλογή του και ο Γρηγόριος δεν δίστασε να παραιτηθεί και να επιστρέψει στην έρημο, αφού προηγουμένως εκφώνησε τον περίφημο «Συντακτήριο Λόγο» του. Εκεί πέρασε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του, με προσευχή, μελέτη και συγγραφή.

Το πλούσιο συγγραφικό του έργο χωρίζεται σε:

• Λόγους (αντιαιρετικούς, εόρτιους, εγκωμιαστικούς κλπ)
• Επιστολές (διασώζονται 246)
• Ποιήματα (θεολογικά και ιστορικά)

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος κοιμήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 390, σε ηλικία 61 ετών.

Σήμερα Πρασκευή  22  Ιανουαρίου  εορτή  Αγίου Αναστασίου του Πέρσου και Τιμοθέου του Αποστόλου εορτάζουν  οι Αναστάσιδες και οι Τιμόθεοι.

Χρόνια  τους  πολλά  και ευχόμεθα οι Άγιοι  πάντα  να τους προστατεύουν !

Βιογραφία του Αγίου Αναστασίου του Πέρσου:

Ο Άγιος Αναστάσιος έζησε τον 7ο αιώνα μ.Χ. στα χρόνια του βασιλιά των Περσών Χοσρόη Β' (590-628 μ.Χ.) και του αυτοκράτορα Κωνσταντινούπολης Ηρακλείου και ήταν Πέρσης. Γεννήθηκε στο χωριό Ραζήχ της επαρχίας Ρασνουνί και ήταν γιος του μάγου Βαβ και αρχικά ονομαζόταν Μαγουνδάτ (κατ' άλλους Μαζοενδάτ).

Όταν το 614 μ.Χ. οι Πέρσες κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα πήραν μαζί τους τον Τίμιο Σταυρό. Λόγω των πολλών θαυμάτων που έγιναν στην Περσία από τον Τίμιο Σταυρό, πολλοί Πέρσες ενδιαφέρθηκαν να γνωρίσουν την νέα θρησκεία, μεταξύ αυτών και ο Μαγουνδάτ. Γι' αυτό πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου βαπτίσθηκε και έκάρη μοναχός στη Μονή του Αββά Ιουστίνου (κατ' άλλους στη Μονή του Αγίου Σάββα) και μετονομάσθηκε Αναστάσιος.

  

Kατόπιν πήγε στην Kαισάρεια, όπου θεώρησε καθήκον του να προσηλυτίσει στον χριστιανισμό την εκεί περσική φρουρά. Στην προσπάθειά του αυτή, καταγγέλθηκε στον διοικητή Mαρζαβανά. Aυτός, όταν öμαθε ότι ο Αναστάσιος ήταν γιός Mάγου, προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον επαναφέρει στην περσική θρησκεία. Απέτυχε όμως και διέταξε το θάνατό του με απαγχονισμό. Αλλ΄ όταν τον έπνιγαν, την τελευταία στιγμή που θα πέθαινε τον έλυσαν, για να δεί ότι και θα τον αποκεφάλιζαν. Ο Αναστάσιος μειδίασε ευτυχισμένος, διότι αξιώθηκε όχι μόνο να πιστέψει, αλλά και να πάθει για τον Xριστό.

  Το μαρτύριο του έλαβε χώρα κοντά στον Ευφράτη, σε μια πόλη-φρούριο που ονομαζόνταν Βαρσαλόη στις 22, τον Ιανουάριο του 628 μ.Χ. με άλλους 70 Χριστιανούς Μάρτυρες και για αυτό η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του Αγίου Αναστασίου του Πέρση κάθε 22 Ιανουαρίου. Πριν να πάνε οι χριστιανοί να πάρουν το σώμα του από τον τόπο εκτέλεσης, είχαν μαζευτεί άγρια σκυλιά που κατέτρωγαν τα σώματα των δολοφονημένων χριστιανών. Τα ίδια σκυλιά όχι μόνο δεν πείραξαν το σώμα του Αγίου αλλά το προστάτευαν κιόλας.

Το σκήνωμα του Αγίου μεταφέρθηκε από τους Χριστιανούς, από την Περσία στην Παλαιστίνη, και ενταφιάστηκε στο Μοναστήρι του Αγίου Σεργίου, αλλά αργότερα, το ιερό του λείψανο μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, και τέλος, στη Ρώμη από τους σταυροφόρους που άλωσαν την Κωνσταντινούπολη το 1204
Η Σύναξη του Αγίου ετελείτο στο Μαρτύριό του, που βρισκόταν εντός του Αγίου Φιλήμονος, στο Στρατήγιο. H δε ανακομιδή των λειψάνων του Οσίου Αναστασίου, εορτάζεται στις 24 Ιανουαρίου.

Σχετικά με τα Λείψανα του Αγίου Αναστασίου επικρατούν τρείς παραδόσεις.

Σύμφωνα με την πρώτη, την οποία δέχεται και ο Άγγλος ιστοριογράφος Όσιος Βέδας ο Αιδέσιμος (βλέπε 27 Μαΐου), τα Λείψανα μεταφέρθηκαν στη Ρώμη κατά την βασιλεία του Ηρακλείου και κατατέθηκαν στην Ελληνική Μονή των Τριών Πηγών («Tre Fontane»). Η δεύτερη δέχεται μεταφορά των Λειψάνων στην Κωνσταντινούπολη, επίσης κατά την βασιλεία του Ηρακλείου, απ’ όπου η Κάρα μεταφέρθηκε στη Ρώμη επί των ημερών του Ελληνικής καταγωγής και πιθανώς Ιεροσολυμίτου Πάπα Θεοδώρου Α’ (642 – 649 μ.Χ.) (βλέπε 18 Μαΐου). Η Τρίτη τέλος παράδοση (Βενετική), δέχεται ότι τα Λείψανα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη ο Ηράκλειος, απ’ όπου το 1204 μ.Χ. τα αφαίρεσε ο Δόγης Ερρίκος Δάνδολος και τα κατέθεσε στο Ναό της Αγίας Τριάδος Βενετίας.

Σήμερα τα φυλασσόμενα στον ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου Λείψανα, έχουν την μορφή ακέφαλου σώματος, συναρμολογημένου μέσα σε στολή της εποχής.

Ο Σοφρώνιος Ευστρατιάδης, Μητροπολίτης πρ. Λεοντοπόλεως, δέχεται ότι κάποιος Ρωμαίος Επίσκοπος μετέφερε τα Λείψανα στην Καισάρεια της Παλαιστίνης (αυτά μεταφέρθηκαν στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη) και την Κάρα στη Ρώμη (όπου και σήμερα φυλάσσεται).

 Βιογραφία Αγίου Τιμοθέου του Αποστόλου: 

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μας παρέχουν οι Πράξεις των Αποστόλων και οι Επιστολές του Αποστόλου Παύλου, ο Τιμόθεος ήταν ο πιο αγαπητός μαθητής του και ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Αποστόλου Παύλου. Το όνομά του είναι ελληνικό και σημαίνει αυτός που τιμά τον Θεό, αλλά και αυτόν που τιμά ο Θεός.

Ο Άγιος Απόστολος Τιμόθεος γεννήθηκε στα Λύστρα της Λυκαονίας από Έλληνα πατέρα και Ιουδαία μητέρα, την Ευνίκη. Έμεινε πολύ μικρός ορφανός από πατέρα και η γιαγιά του, η Λωίδα, τον ανέθρεψε «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Όταν ο απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τα Λύστρα, εκτιμώντας τα πνευματικά του χαρίσματα και το φλογερό ιεραποστολικό του ζήλο, τον διαπαιδαγωγεί κατάλληλα και τον παίρνει συνοδό του στην Β΄ αποστολική περιοδεία όπου ζει όλες τις περιπέτειες του κορυφαίου αποστόλου για τη διάδοση του Ευαγγελικού μηνύματος. Μετά το μαρτυρικό θάνατο του Παύλου, επιστρέφει στην Έφεσο και συνεχίζει την ιεραποστολική του δράση.

Κατά τη διάρκεια μίας ειδωλολατρικής εορτής της Αρτέμιδος της Εφέσου, υπέστη άγριο ξυλοδαρμό και μαρτυρικό θάνατο από τον εξαγριωμένο ειδωλολατρικό όχλο επειδή κατέκρινε τα όργιά τους.

Το σκήνωμά του μεταφέρθηκε το έτος 356 μ.Χ. επί Κωνσταντίου στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό των Αγίων Αποστόλων.

ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ 17  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  ΑΥΡΙΟ  18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ  ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ  ΚΑΙ  ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΕΣ  ΑΝΤΩΝΙΟΥΣ ,ΑΝΤΩΝΙΕΣ ,ΑΘΑΝΑΣΙΟΥΣ, ΚΥΡΙΛΛΟΥΣ, ΑΘΑΝΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΜΙΟΥΣ!.
ΝΑΧΕΤΕ  ΟΛΟΙ  ΣΑΣ  ΜΙΑ  ΚΑΛΗ  ΕΒΔΟΜΑΔΑ!